Blauweregen bloeit niet: oorzaken en oplossingen

Purple rain.
Terwijl ik door de stad fiets, bewonder ik overal die waanzinnige blauweregens. Eigenlijk zijn het lila-regens, vind ik. Op de Amstel vlakbij Carré staat er eentje die uit is gegroeid tot een soort boom. En boom met versiering. Belachelijk mooi. En hij geurt je nog minutenlang na.

Als ik verder fiets, bekruipt me een onrustig gevoel. Ik heb namelijk dit voorjaar een grote blauweregen van een vriendin gesnoeid. En soms heb ik last van weinig tot geen direct werkende hersenen. Dan neemt de snoeidrang het van me over. Ik vrees dat ik haar trots nogal flink heb aangepakt. En nu durf ik die vriendin niet te vragen of haar wisteria bloeit.

Want er zijn situaties waarin de blauwe-, witte- or roze-regen zegt: "Doe het zelf maar". En één van de redenen voor een bloemloos jaar is... te streng snoeien.

Geen blommen, why?

Ultrastevig snoeien is dus een reden voor weinig tot geen bloemen. De twijgen van de wisteria snoei je liefst tot 15 centimeter van de hoofdtak. Niet meer, want dan knip je de knoppen eruit. De wisteria maakt haar knoppen in het voorgaande jaar.

Komen we direct bij een andere mogelijke oorzaak van weinig blauw en veel groen, namelijk vorst in de knoppen. Bij fiks vriezen kunnen de knoppen kapot gaan.

Maar ook droogte in het vorige groeiseizoen of honger zijn niet bevorderlijk voor de bloei van deze klimmer. Geef daarom altijd voldoende water, compost en voeding (om de 6 tot 8 weken). Zorg voor je wisteria en hij/zij zal je belonen met bloei.

De blauweregen is ook een enorme zonaanbidder. Staat hij op een schaduwplekje, dan kwijnt hij (volledig groen) een beetje weg. Je kan hem het niet kwalijk nemen.

Wat te doen?
Valt er nog iets te doen bij nul bloem? Jazeker, al vind ik persoonlijk deze truc vallen onder de categorie 'plantenmishandeling'. Nou ja kijk maar.

In het najaar zet je je schop in de grond rondom de stam van je blauweregen. Steek als het ware een cirkel van 40 centimeter doorsnede in de bodem. Je schop moet flink diep, 25 centimeter. Je geeft de plant een wortelsnoeibeurt waar hij enorm van schrikt. Je wisteria voelt doodsnood. Van de weeromstuit maakt hij als een idioot nieuwe bloemen aan, want bloemen worden zaad en dat betekent overleven. 

Je ziet.. niet heel chic, maar het werkt. Schijnt. 
Ik ga de vriendin even appen. Bellen durf ik niet. Ik hoop op bloemen. Fingers crossed.
Caat.
Koop mijn boek!!